Your browser (Internet Explorer 7 or lower) is out of date. It has known security flaws and may not display all features of this and other websites. Learn how to update your browser.

X

Navigate / Profile / Search

Νέο Μουσείο της Ακρόπολης
Όλο και περισσότεροι από τους εκατοντάδες χιλιάδες επισκέπτες του Μουσείου Ακρόπολης ανακαλύπτουν ξανά τη γοητεία των έργων του αρχαϊκού κόσμου και χαίρονται το μεγαλείο των γλυπτών της κλασικής Ελλάδας. Προσπάθεια του Μουσείου είναι να μεταμορφώσει αυτό τον ενθουσιασμό σε ουσιαστική σχέση του κοινού με την αρχαία πολιτιστική κληρονομιά, η οποία παραμένει εδώ και 25 αιώνες ένας ανεξάντλητος κοινωνικός θησαυρός.
Το Μουσείο έχει συντονίσει και φέτος όλες τις λειτουργίες του με άξονα τον επισκέπτη και τις προσδοκίες του. Επιδιώκει με πολλούς τρόπους να τον κάνει πραγματικό μέτοχο στα ερευνητικά του προγράμματα για την ερμηνεία και κατανόηση των εκθεμάτων του. Η διεθνής αναγνώριση του Μουσείου της Ακρόπολης εκφράστηκε πρόσφατα με την έρευνα των Times του Λονδίνου που το κατέταξε στην 3η θέση ανάμεσα στα 50 καλύτερα Μουσεία του κόσμου.

Εθνικό Θέατρο
To πρώτο κρατικό θέατρο ιδρύθηκε με την επωνυμία Εθνικό Θέατρο το 1930 από τον Υπουργό Παιδείας Γεώργιο Παπανδρέου. Σκοπός του είναι η μέσω της θεατρικής τέχνης προαγωγή της πνευματικής καλλιέργειας του λαού και η διαφύλαξη της εθνικής πολιτιστικής ταυτότητας.
Συγκεκριμένα στους σκοπούς του περιλαμβάνονται κυρίως:
•    Η μελέτη, η έρευνα, η σκηνική διδασκαλία και η διάδοση στην Ελλάδα και στο εξωτερικό του αρχαίου δράματος.
•    Η σκηνική διδασκαλία, η προώθηση και η ανάπτυξη της ελληνικής και κυρίως της νεοελληνικής δραματουργίας.
•    Η σκηνική παρουσίαση και η ερμηνεία κλασσικών έργων.
•    Η έρευνα, η αναζήτηση και ο πειραματισμός σε νέες μορφές θεάτρου και σκηνικής έκφρασης.
•    Η πραγματοποίηση παραστάσεων για παιδιά και νέους.
•    Η παροχή θεατρικής εκπαίδευσης με τη δημιουργία Δραματικής Σχολής.
•    Η προώθηση διεθνών θεατρικών ανταλλαγών και της παγκόσμιας θεατρικής συνεργασίας, κυρίως στο χώρο της Ευρώπης και των χωρών όπου δραστηριοποιείται ο απόδημος Ελληνισμός.
•    Η δημιουργία προϋποθέσεων και κινήτρων για την ανάδειξη και ενθάρρυνση του θεατρικού δυναμικού της χώρας.

Μοναστηράκι

Το Μοναστηράκι είναι μια συνοικία της Αθήνας γύρω από την πλατεία Μοναστηριού, ένα τμήμα της μεγάλης συνοικίας της Πλάκας. Παλαιότερα το όνομά της ήταν "Μοναστήριον", το οποίο προέρχεται από την παλιά εκκλησία της Αθήνας, που βρίσκεται σ' αυτή την περιοχή, στη διασταύρωση των οδών Αθηνάς και Ερμού. Στην πλατεία Μοναστηρίου βρίσκεται και ο ομώνυμος σταθμός του μετρό.

Το Μοναστηράκι είναι η χαρά του συλλέκτη. Δεκάδες μικρά μαγαζιά συγκεντρωμένα στην οδό Ηφαίστου, πωλούν έπιπλα, συσκευές, ρούχα και παπούτσια, αλλά και χάντρες, μεταχειρισμένους δίσκους, διακοσμητικά αντικείμενα, εργαλεία και ότι άλλο βάλει ο ανθρώπινος νους. Κυριακή πρωί στο παζάρι της Πλατείας Αβησσυνίας, κάποιος που πραγματικά ψάχνει, μπορεί να ανακαλύψει έναν μικρό θησαυρό ανάμεσα σε εκατοντάδες παλιά αντικείμενα. Το παζάρι στην τιμή όχι μόνον επιτρέπεται, αλλά επιβάλλεται.  


Συνοικία Ψυρρή
Η ξεχωριστή γοητεία της ορίζεται από τις οδούς Αθηνάς, Ερμού, Πειραιώς και της μυρωδάτης Ευριπίδου. Κάνοντας ένα ταξίδι στο χρόνο θα την πρωτοσυναντήσουμε στις αναμνήσεις του περιηγητή Σπον (1678), ως μία από τις 8 θεσμοθετημένες γειτονιές της τουρκοκρατούμενης Αθήνας.
Παρά την πρώτη αυτή αναφορά, οι ρίζες της ιστορίας της πάνε ακόμα πιο βαθειά. Όταν η Αθήνα έγινε πρωτεύουσα του ελληνικού κράτους, εύποροι αριστοκράτες τη διάλεξαν για τόπο κατοικίας και την ομόρφυναν με νεοκλασικά κτίρια που ακόμα και σήμερα διατηρούν την αίγλη τους. Με τα χρόνια, τα ταβερνεία της πλατείας Ηρώων άρχισαν να μαζεύουν ανθρώπους της νύχτας που αγαπούσαν τη φασαρία και τους καυγάδες. Οι γνωστοί κουτσαβάκηδες, εκτός από μπλεξίματα, έφεραν στη συνοικία και κακή φήμη με αποτέλεσμα να αρχίσει ο σταδιακός μαρασμός της.
Αργότερα, όπως συμβαίνει παντού, η περιοχή δίπλα στο κέντρο με τα ωραία κτίρια και τα καταστήματα επεξεργασίας δερμάτων φάνηκε να ασκεί γοητεία σε αυτούς που αναζητούσαν το νέο. Έτσι, μέσα σε λίγα χρόνια, τα εστιατόρια, τα design καταστήματα, οι γκαλερί, τα μπαρ και τα δημιουργικά γραφεία, έδωσαν το φιλί της ζωής και η συνοικία μετατράπηκε σε σημείο συνάντησης και έντονης νυχτερινής ζωής.
Όμως ακόμα και σήμερα, κατάλοιπα της παλιάς γειτονιάς, όπως το υπαίθριο πασχαλινό παζάρι με τα Ναξιώτικα αγροτικά και κτηνοτροφικά προϊόντα που στήνεται κάθε χρόνο γύρω από την πλατεία, επιστρέφουν τους επισκέπτες στο λαμπερό χτες της ιστορίας της.

Πλάκα
Η Πλάκα είναι μια συνοικία στο κέντρο της Αθήνας κάτω από την Ακρόπολη. Συνορεύει νότια με την συνοικία Μακρυγιάννη, ανατολικά με την περιοχή των Στύλων του Ολυμπίου Διός και του Ζαππείου, βόρεια με το εμπορικό κέντρο της Αθήνας και δυτικά με το Μοναστηράκι.
Μεταπολεμικά, τα κτίσματα της Πλάκας κρίθηκαν διατηρητέα στο σύνολό τους, με αποτέλεσμα η Πλάκα να αποτελεί τη μοναδική συνοικία της Αθήνας που σε τέτοια έκταση μπορεί κάποιος να δει την πόλη όπως ήταν πριν 100 χρόνια. Στην περιοχή λειτουργούν μουσεία, ταβέρνες, εστιατόρια, καφετέριες και καταστήματα με τουριστικά είδη, ενώ σώζονται κτίρια διάσημων πολιτών της παλιάς Αθήνας.
Στο τμήμα της Πλάκας προς την Ακρόπολη υπάρχουν τα Αναφιώτικα. Πρόκειται για μια συνοικία σε κυκλαδίτικο ρυθμό, που κατασκευάστηκε από Αναφιώτες οικοδόμους, οι οποίοι, στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, αναζητούσαν μια συνοικία να κτίσουν τα σπίτια τους, αφού στην υπόλοιπη Αθήνα το κόστος ενοικίασης ή αγοράς γης ήταν ακριβό γι' αυτούς. Παρόμοιες περιοχές, στις οποίες οι εσωτερικοί μετανάστες μετέφεραν την αρχιτεκτονική του τόπου καταγωγής τους, υπήρξαν και αλλού στην Αθήνα, αλλά δεν κατάφεραν να επιβιώσουν από την οικοδομική αναμόρφωση στο πέρασμα των χρόνων. Στην Πλακα ζούσε και εργαζόταν ο καλλιτέχνης Γιώργος Σαββάκης.
Κοντά στην Πλάκα βρίσκονται οι σταθμοί του μετρό Ακρόπολη και Σύνταγμα καθώς και οι στάσεις του τραμ Σύνταγμα και Ζάππειο, ενώ πλήθος γραμμών λεωφορείων και τρόλεϊ που περνούν από το κέντρο της Αθήνας εξυπηρετούν τις συγκοινωνιακές ανάγκες της περιοχής.